زندگی ؟

مثل آن تاب قدیمی ته باغ است
تاب بزرگ با تشک‌های صورتی ِ رویش و میله‌های فلزی ِ سرد زنگ‌زده‌اش.
از زندگی که خسته شدی از تاب پایین بیایی.

سرخی دستهایم از شاتوت است. کف دستم را لیس می‌زنم. هنوز ترش است.
نمی‌بوسمت؛

مزه لبهایم ترش بماند بهتر است.