کلبه دنج
بی مخاطبیهايم
فریادم به آسمان بلند شدرسا
[ دلا چون گرد برخیزی ز هر بادی ]
[ به دل گویم، که چون مردان صبوری کن؛ صبوری کن ... ]
در دل و جان...
شلنگ تختههای یک موجود دو پا
صفحه نخست آلبوم تصاویر >> کسی از عرش نام مرا می خواند << صدای کلبه دنج
RSS