پنجشنبه 8 آذر1386

نسیمـی کـز بُـن آن کـاکــل آیـو
مـرا خوشـتـر ز بــوی سنبـل آیـو
چو شو گیرمخیالت رو در آغوش
سحـر از بـستـرم بــوی گـل آیـو
بــلا بــی دل خـدایـا دل بـلا بـی
گنـه چشـمـم چــرا دل مبتلا بی
اگـه چشمـم نکـردی دیـده بونی
چه دونستی دلم خوبان کجا بیدو چشمونت پیاله پر ز مِی بی
دو زلفـونـت خـراج مُلـک ری بی
همـی وعده کنـی امـروز و فردا
ندونـم مو که فـردای تو کی بی


