Your number is up !

01. ای قشنگ­تر از پری­ها

تنها توی کوچه نری ها !

کودکان محل دزد تشریف دارند

عشق مرا دزد می­باشند !

- کامپیوتر یانیخ گالسین یا خاموشش کنم ؟!

خوشحالم که گوش واستادی. کاش چشم هم وای­میستادی (!) تا حرکات شدیداللحن گلب مرا ملاحظه می­کردی!

آن خواجه شیراز یک روزی علاف ماند (مثل بقیه مواقعش !) و این­گونه سرود که:

شاهدان گر دلبری زینسان کنند       زاهدان را رخنه در ایمان کنند

در تفسیر این بیت آورده­اند که منظور از شاهدان، همان شاهدان عینی می­باشد و لاغیر !

آه من در پرده­ای از ابهام می­باشم!!

02. کمربند ایمنی وسیله­ای است تزیینی که برای عمه من ساخته­اند. لطفا از استفادۀ آن جداً پیشگیری کنید.

روابط عمومی سـازمان تـصادفات مـهیج   (ستم !)

03. انسان­ها بلانسبت شخصیت دارند، گوش دارند، چشم دارند، دست دارند، حتی هر از گاهی پا دارند. فلذا دورادور خدمت اوشون سلام عرض می­کنیم، باشد که بتوانیم نزدیکانزدیک هم به جای آوریم.

هاممین !

تو که منو مُردی رفتی! با اون روحیات مامانم اینایی­ات ! وای خدا مرگم بده، تو چه حرفهای بد بدی می­زنی!!

04. فکر می­کنم م.ق. هم فهمید که "من چه­م می­باشد" هیچ علامت سوالی لازم ندارد و یک جمله خبری­ست که اتفاقا ارزش آن F است!  از این رو سر جیک ثانیه زنگش زدم و دم افطار ماجرا را از سیر تا پیازچه برایش تعریف کردم؛ آخر او حق آب و فاضلاب، ببخشید، حق آب و گل دارد !

05. اتحادیه دستمال فروشان اعلام کرد به مناسبت ضیافت­های مختص این ماه و حضور دانشجویان مستعد در منزل اساتید به زودی دستمالی با طرح و رنگ شکیل به بازار عرضه خواهد کرد.

لازم به ذکر است که پس از سرمایه گذاری­های دوراندیشانه جناب محمدمهدی بر روی آی دوهتور، اینک نوبت به هیأت شنای استانی و تعارف زولبیا و بامیه خوش رنگ و لعاب، به جناب الف رسیده است.

یک بار جستی ملخک

دو بار جستی ملخک

سه بار جستی ملخک

چهار بار ... !

(خوابت برد؟؟ گاگول اون گوسفند بود که وقتی می­شمری باید بخوابی نه ملخ ! )

06. لااقل می­گفتی چه امتحانی دارد. حداقل می­پرسیدی تو کی هستی.

بلاتکلیف ماندم. فقط توانستم یک سر بروم و کل ماجرا را مرور کنم.

ساعت 11:15 صبح شنبه هم در موردش صحبت خواهم کرد.

اما دو متر، آن هم در چنان وضعیتی، انصافا دست و پای آدم را می­بندد و هیچ چاره­ای برایم نمی­گذارد. چیزی به ذهنم نمی­رسد.

گفتگو آیین درویشی نبود

ورنه با تو ماجراها داشتیم

07. بنابر قانون "در انتقام لذتی­ست که در عفو نیست" ! اقدام به مقابله به مثل در ابعاد گسترده­تری می­­کند.

بهش گفتم « ایول تو با دو تیر یک نشان زدی، هم خودت را لو دادی و هم خودت را ! »

08. فتحعلی اویسی بازیگری­ست بس خفن. وقتی با آن حالت پَخمگی می­گوید «هااا ؟!» آدم از خنده در پوستینش نمی­گنجد (البته آدم را عرض کردم، نظر خاصی در مورد شما ندارم !)

بدجوری دارد جای خودش را در گفتارم باز می­کند، به طوری­که کم مانده بود سوتی عظیمی دهم که با لطف خدا و قورت دادن به موقع کلمه، ماجرا ختم به خیر شد !

بسیار قوی!

09. دعای قبل از انجام کار خیر : « ده تومان پول در صندوق صدقات می­اندازم، قربة الی الفلانی »

10. از آنجایی که پارسال سریالی با اسم «او یک فرشته بود» پخش شد و همگان تحت تفسیر واقع شدند و از خود خوشحالی در کردند که آن شیطان زشت بدترکیب بدطینت به سزای اعمال کریهش رسید و آن آقا خوبه به ناگه به خود آمد و توبه کرد، و همچنین سریالی قریب به همین مضامین هم­اکنون در حال پخش است که آن آقای قد بلند از وقتی که چشم آن روح را از حدقه در آورده و توی کاسه چشم خودش فرو کرده، باغ وحش اطرافش را بهتر می­بیند (!) پیشنهاد می­کنم اسم این سریال را تغییر دهند و بگذارند : « او یک فرشته شد!»   

و بنا به اصل استقرا سالهای بعد هم به ترتیب سریالهایی با عنواین «او یک فرشته خواهد ماند !» ، « او فرشته­ای ابدی­ست» ؛ «فرشته 2 »؛ « فرشته­ای برای تمام قرون» ؛ « بازگشت فرشته !!! » و ... بسازند!

11. نیایید اینجا هی بگویید التماس دعا، التماس دعا.    اولاً از من به شما نصیّت (نصیحت+وصیت) هیچوقت التماس نکنید، این یک.   ثانیاً با توجه به اینکه من خیلی انسان باخدایی هستم و در سکنات و وجناتم روحیات معنوی کثیری بر من عارض گشته است (!!!) لذا آدمهای زیادی از مدتها قبل آمده­اند و اسمشان را در نوبت صف طولانی خواستاران دعا نوشته­اند؛ حالا ببینم ایـــــــــی وقت می­کنم برایشان یک مختصر دعایی چیزی بکنم یا نه !

این را گفتم که روی من حساب باز نکنید، (بروید بانک سر کوچه­تان حساب هوشمند باز کنید، تازه جاییزه هم می­دهند این هوا ! ) و مزاحم اوقات شریف من نشوید !!!

پی­نوشت :

چشم اگر این است و ابرو این و ناز و عشوه این

الوداع ای عـقل و ایمـان الفـراق ای صبـر و دیـن

... امسال جایم خالی ماند ...

ای جنون خاطرم‌آسوده اگر هست ز تست          کـه به تایید تو از مـردم عاقل دورم

گویند که ماه رمضان گشت پدید
من بعـد به گـرد باده نتوان گردید

در آخر شعبان بخورم چندان می
کاندر رمضان مست بیفتم تا عید